… the story of a family on the move
“Goosebumps” krijg ik als ik luister naar de Click Song van Miriam Makeba gebracht door de Zuid-Afrikaanse artieste Siki Jo-An. Kijk en luister maar even mee. De tweede video is van twee Peruviaanse meiden die hun kans wagen tijdens America Got Talent. En daar hou ik van de spontaniteit die de twee vrouwen uitstralen.
Peter
Terug in België en dus tijd om nieuwe dingen te ontdekken. En kijk, gisteren ben ik gaan bosbaden. Over dat bosbaden zelf moet ik mijn gedachten nog eens ordenen, maar ik heb er wel iets nieuws geleerd. En dat op zich maakt het natuurlijk de moeite.
Er werd tijdens het bosbad even stilgestaan bij een gigantische dode boom met vele tonderzwammen op zijn stam. Maar waarom hebben die zwammen tonder als voorvoegsel? Welnu, het binnenste van jonge tonderzwammen werd vroeger bewerkt tot tondel: een pluizig, licht ontvlambaar materiaal dat men gebruikte om vuur te maken of te laten smeulen. Dit binnenste wordt ook wel amadou genoemd. Om de ontvlambaarheid nog te vergroten kan men de amadou in urine laten koken om het dan daarna te laten drogen en plat te stampen tot een zachte, suède-achtige en pluizige textuur die de vonken fysiek beter vasthoudt.
Peter
Back in Belgium … en onze korte vakantie zit er weer op. Precies lang genoeg om te acclimatiseren aan onze nieuwe omgeving. We gaan beiden weer van start op 1 september: Astrid als muzieklerares en ik als directeur “Economisch Beleid” op het ministerie.
Ik heb intussen tijdens onze werkonderbreking een nummertje van Oejeemulle van onder het stof gehaald dat het album “Coming 2 U” niet gehaald heeft. Beschouw het maar als een bonusnummer. Zeg me wat je vindt van de bijhorende video die een hedendaags verhaal probeert te vertellen. En dat verhaal is geïnspireerd op een recent gesprek met een Oekraïense dame die zich zorgen maakt over de gelatenheid van haar bejaarde moeder t.a.v. het veel voorkomende luchtalarm in de stad.
Peter
Kuala Lumpur
Het is het behaaglijke van het verblijf,
een warmte die zich nestelt in hart en lijf.
De spontane lach van jij die me niet kent,
die me insluit, en me met je groet verwent.
Een kosmopolitische wereld die me welkom heet,
zich met mij verbindt en elk verschil vergeet.
Een veilig gevoel dat door mijn aderen vloeit,
in het volle besef dat wat van binnen groeit:
Is dat wat ik nu weer verlaat, de ontstane band,
hier rust, zich niet verplaatst naar de overkant,
daar wacht een nieuw begin, nog te herbouwen,
en dat zich weer langzaam zal moeten ontvouwen.
Peter
Via sociale media krijgen we veel troep binnen. Ik denk dat we het daar over eens kunnen zijn. Maar af en toe duikt er uit de smurrie toch wel een pareltje op, en dan wil het ik het bewaren en delen. Onderstaand gedicht sprak me erg aan omdat het tegelijkertijd liefdevol en confronterend is. Het zet aan tot nadenken. Benieuwd wat jij ervan denkt!
Peter
Hé, beste muziekliefhebbers, het is zover. Ik heb 10 teksten met mijn pen bij elkaar geharkt. Nadien, de juiste studiomuzikanten gezocht, althans in mijn hoofd. En ze wat aanwijzingen gegeven tot het allemaal netjes klonk. Vervolgens alle songs “remastered” om de liedjes met een volle klank de wereld te kunnen insturen. Et voila, het eerste album is klaar. De groep heet Oejeemulle en bestaat uit twee muzikanten: Kpeinze Vannie en Kpeinze Vanwel. Dit zijn de kernleden maar worden wel aangevuld door een batterij andere muzikanten waaran de namen me ontglippen.
Een van de voordelen van de Maleisische boekenclub waarvan ik deel uitmaak, is dat ze vooral behapbare literatuur willen lezen, m.a.w. de boeken mogen niet te dik zijn en makkelijk verteerbaar binnen een tijdspanne van 1 maand. Recent hebben we volgende werken gelezen:
Mitch Albom – Mijn dinsdagen met Morrie
Mijn dinsdagen met Morrie. Iemand had me gewaarschuwd dat er traantjes zouden vloeien bij het einde van het boek. Mmmmhhhh, … niet dus. Daarvoor vind ik het boek net iets te veel doorspekt met “Bond Zonder Naam”- wijsheden.
Let wel ik heb veel bewondering voor de persoon Morrie die zijn spierziekte (ALS) met bijzonder veel kracht en inzicht in het menselijk bestaan draagt, maar dat betekent nog niet dat het een literair meesterwerk is.
Wie heeft dit boek nog gelezen? Ik ben bijzonder benieuwd naar jouw appreciatie van dit boek.
Dat was dan Japan. Als ik de hoogtepunten van onze trip naar Japan moet beschrijven, dan zou het alzo gaan:
Tokyo. Eenmaal per jaar komt de Japanse maffia (yakuza) op straat. Het “Sanja Matsuri”, dat in het derde weekend van mei plaatsvindt, is een groots driedaags evenement. Tijdens dit evenement dragen leden van lokale yakuza-bendes de “mikoshi” (draagbare heiligdommen) door de straten van Asakusa. Ongetwijfeld een hoogtepunt, maar nog meer heuglijk was het wederzien met onze Japanse vrienden.
Himeji. Als ik één toeristische “must do” moet noemen, dan is het wel een trip naar Himeji voor een bezoek aan het gelijknamige kasteel. Het kasteel zoals we het vandaag aanschouwen, werd gebouwd in het begin van de 17de eeuw. Het is een magnifiek houten bouwwerk dat met zijn imposante uitstraling de hele regio overheerst.
Herinner je je nog Sammy Tanghe van het eiland die staat te wachten voor het enige toilet in gebruik omdat hij van een warme bril houdt. Welnu in Japan zou hij niet moeten wachten want daar zijn alle brillen voorverwarmd. In Kyoto hadden we bovendien het geluk dat de Rolls Royce onder de Japanse toiletten – van het merk Toto – in onze hotelkamer was geïnstalleerd. Het instrumentenpaneel lijkt wat overweldigend, maar heb je ondanks de vele opties vlug onder de knie. Bovendien opent het toiletdeksel automatisch zodra je het kleinste kamertje betreed, en sluit het weer van zodra je het verlaat. Ook gedaan met het gezaag in het huishouden over wie nu weer vergeten is het toilet door te spoelen. Toto neemt ook dit eigenhandig voor zijn rekening. Toto als behoeder voor het huwelijksgeluk. En oh ja, ik zou het nog bijna vergeten: je komt er helemaal proper gewassen uit, en als je wil met nog een geurtje er achteraan.
Wat denk je? Is een dergelijk toilet iets voor jou?
Peter
Ik heb mijn “out of office” aangezet. I’m taking a break. Maar voor de muziekliefhebbers laat ik mijn nieuwste creatie na. Enjoy!
Peter
